|
In 2006 is door de Verenigde Naties het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap aangenomen. Dit Verdrag is een uiterst belangrijke stap in de verdere verbetering van de sociale en juridische positie van mensen met een beperking. Op een aantal specifieke terreinen (bv onderwijs, arbeid, vervoer, wonen, zeggenschap) wordt expliciet aangegeven dat gelijke rechten ook daadwerkelijk gerealiseerd moeten worden. Het geeft mensen met een beperking een maatschappelijk, juridisch en politiek instrument in handen om deze rechten af te dwingen. Dit Verdrag is inmiddels door 85 landen bekrachtigd. Nederland heeft dit Verdrag nog steeds niet bekrachtigd en loopt daarmee bedroevend ver achter bij de rest van de wereld.
|
|
Actiepunt: |
|
Bekrachtiging en invoering van het VN-verdrag in 2011. |
|
Deelname aan het arbeidsproces is erg belangrijk voor mensen met een handicap. Er zijn nog veel belemmeringen die dit onnodig beperken. De deelname aan het arbeidsproces van mensen met een lichamelijke beperking is 37%, tegen 61% van de mensen zonder handicap. Bij jonge mensen ligt dit cijfer nog lager. Ondanks een woud aan regelingen om de kosten van hulpmiddelen en aanpassingen te betalen en loonkosten voor werkgevers te compenseren, maakt slechts 19% van de bedrijven gebruik van die regelingen. Op dit terrein zijn er ook plichten voor mensen met een beperking. Deelname aan het arbeidsproces is niet vrijblijvend.
|
|
Actiepunt: |
|
Quotum van 5 % werknemers met een beperking bij de overheid. Als voorbeeldfunctie voor andere werkgevers. |
|
Social Return on Investment op de lijst van Aanbestedingen inzake “ Duurzaam inkopen Overheid 2010” (Dit houdt dat in dat de overheid bij inkopen van diensten voorkeur geeft aan bedrijven die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt in dienst hebben, waaronder ook mensen met een beperking). |
|
Training van HRM-managers; stimulans vanuit de overheid. Vast onderdeel in hun opleidingen. |
|
Ondernemerschap stimuleren. Regelingen rondom ondernemerschap verbeteren. |
|
Ieder kind heeft recht op onderwijs. Dat onderwijs moet zoveel mogelijk geďntegreerd zijn in het reguliere onderwijs. Er zijn nog teveel drempels voor gehandicapte kinderen om te kunnen deelnemen aan het reguliere onderwijs. Bijna 10% van de kinderen gaat naar het Speciaal Onderwijs. In beginsel dienen er geen gescheiden scholen te zijn. Elke school dient sociaal en fysiek toegankelijk te zijn, met aanpassingen voor kinderen met een beperking. Dit geld voor basisscholen, middelbare scholen en beroepsopleidingen op ieder niveau en in iedere richting.
|
|
Actiepunt: Vanaf 2010. |
|
Nastreven van geïntegreerd bestuur van reguliere scholen en scholen voor speciaal onderwijs. Op weg naar “inclusieve” scholen. speciaal onderwijs op zelfde locatie als regulier. (gezamenlijke feesten/ schoolplein/ delen van de lerarenkamer etc.). |
|
Grote investering in flexibel onderwijs aan universiteiten en hogescholen. Bijvoorbeeld het stimuleren van thuisonderwijs. |
|
Beeldvorming met betrekking tot mensen met een handicap gaat nog te vaak uit van de kenmerken van een speciale groep. Dit bevordert het fenomeen van het “aapjes kijken”. Integratie van mensen met een beperking in “normale” programma’s kan de beeldvorming positief beënvloeden.
|
|
Actiepunt: |
|
Mediabeleid publieke omroep, meer mensen met een zichtbare handicap op tv; als presentator maar ook als gast in niet handicapgerelateerde programmas/ onderwerpen, bijv. quotum: 1 %. |
|
De toegankelijkheid van gebouwen in Nederland is slecht geregeld in vergelijking met andere landen. Veel openbare gebouwen en horecagelegenheden zijn niet of slecht toegankelijk. Openbare toiletten voor mensen met een handicap ontbreken vrijwel geheel. Er zijn geen wettelijk verplichtende bepalingen om toegankelijk te bouwen.
|
|
Actiepunt: |
|
Bij wet de toegankelijkheid van gebouwen beter regelen. Vanaf 2011 alle nieuwbouw en renovatie van openbare gebouwen en horeca vanaf 150 m2 toegankelijk en met aangepaste toiletten. |
|
Verplicht levensbestendig bouwen bij herstructurering en nieuwbouw. |
|
Onbeperkt reizen Er zijn nog veel belemmeringen voor mensen met een handicap als het gaat om het gebruik maken van het openbaar vervoer. Een paar jaar geleden bestelde de Nederlandse Spoorwegen nog honderden niet-rolstoel toegankelijke treinen en recent nog treinen zonder toiletten. Op een groot deel van de treinstations kunnen mensen met een beperking niet in- of -uitstappen zonder hulp van het NS personeel. Ook voor het reizen met bus, metro en tram zijn er nog vele obstakels. Voor het onbeperkt reizen met het openbaar vervoer is nog een lange weg te gaan.
|
|
Actiepunt: |
|
Openbaar vervoer (Bussen, trams en metro). Versneld vervangen voor toegankelijke exemplaren. Treinen toegankelijk (ook coupes) en met aangepast toilet vanaf 2015. Tot die tijd tijdelijke oplossing zoals bijv. P-plankje. (onderzoek van de RPFoundation). |
|
Speciaal vervoer (Valys, etc.). Veel beter regelen of de macht weer terug bij client (via PGB?) . |
|
Assistentie en zorg zijn voor veel mensen met een beperking een absolute voorwaarde om te kunnen participeren in de maatschappij.
|
|
Actiepunt: |
|
Niet bezuinigen op wat nu goed gaat. |
|
Vermindering bureaucratie zoals onnodige (her)keuringen. |
|
Sport kan in belangrijke mate bijdragen aan een positieve beeldvorming. Ook hier is de deelname van mensen met een beperking aan normale sportvereningingen van belang. Daar waar dit mogelijk is. Ook is het een goede zaak om te investeren in de gehandicapten sport in Nederland en in het bijzonder de Paralympics als voorbeeldfunctie.
|
|
Actiepunt: |
|
Meer aandacht voor Paralympics in Nederland. |